ابزار وبمستر

ذائقه ايراني ، كالاي ايراني - گوناگون از اقتصاد
معرفی وبلاگ
بازدید کننده ی گرامی؛ این وبلاگ با توجه به نامگذاری امسال به عنوان سال "تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی، در جهت گسترش و حمایت از تولیدات داخلی و ملی ایجاد شده است. شما عزیزان نیز با بیان نظرات و به خصوص انتقادات خود می توانید در جهت بهتر شدن وبلاگ با ما همکاری فرمایید.
صفحه ها
دسته
آرشیو
لینک دوستان
پیوندهای مرتبط
لوگوی وبلاگ ما

ذائقه ایرانی ، کالای ایرانی

لوگوی دوستان
ابزارها و برنامه ها
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 594189
تعداد نوشته ها : 1651
تعداد نظرات : 97
 حمايت از توليد ملي
این سایت را حمایت می کنم
کلیپ صوتی وبلاگ




http://harfeakhar.com/_files/images/article/%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF%20%D9%85%D9%84%DB%8C%20%D8%8C%20%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA%20%D8%A7%D8%B2%20%DA%A9%D8%A7%D8%B1%20%D9%88%20%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C_thumb.jpg

توليد ملي ( به انگليسي : National product  ) (در اقتصاد) ( يا محصول ملي ) به ارزش پولي همه ي كالاها و خدماتي كه در دوره ي معيني، معمولا ً يك سال، در كشوري توليد شده، گفته مي شود. به اين اعتبار توليد ملي يك جريان در واحد زمان است و معمولا ً بر حسب دلار در سال، پوند در سال، و مانند اينها بيان كي شود . درآمد ملي به ارزش پولي تمامي درآمدهايي كه در دوره ي معيني در كشوري، در جريان توليد، كسب شده گفته مي شود. « هزينه¬ي ملي » ارزش پولي تمام هزينه هايي است كه در دوره ي معيني در كشوري پرداخت شده است.


انواع
توليد ملي را بسته به اينكه هزينه هاي توليد از آن كم شده يا نه مي توان به دو زيرشاخه تقسيم نمود:
توليد خالص ملي و توليد ناخالص ملي


نكات
* در محاسبه ي اين كل بايد از دوباره شماري اجتناب كرد. مثلا ً اگر در آمدها را جمع مي زنيم نبايد هم دستمزدهايي را كه از سوي يك بنگاه توليدي پرداخت شده و هم ارزش فرآورده هايي را كه از سوي آن بنگاه به فروش رسيده به حساب آورد؛ زيرا در اين صورت دستمزدها دوبار به حساب درآمد گذاشته مي شود، يكبار هنگامي كه از مشتريان دريافت و بار ديگر هنگايم كه به كاركنان پرداخت مي گردد. بلكه بايد دستمزدها و سودها «پس از» پرداخت دستمزدها ( و البته پس از پرداخت ديگر هزينه ها) به حساب آورده شوند.
* در جمع زدن هزينه ها نيز بايد تنها هزينه هاي مصرف كنندگان نهايي براي خريد فرآورده ها به حساب اورده شود، نه هزينه هاي بانگاه ها براي خريد مواد اوليه اي كه بعداً آنها را تبديل كرده و به فروش مي رسانند.
* در تعريف توليد ( محصول) يا درآمد يا هزينه ي ملي، مختاريم هزينه ي استهلاك كالاهاي سرمايه اي دوره ي مربوطه را كسر كنيم يا نكنيم. اگر اين هزينه ها كسر شود، نتيجه ي توليد، درآمد و هزينه « خالص» است، اگر كسر نشود، نتيجه ي توليد، درآمد و هزينه «ناخالص » است. بدين ترتيب توليد ناخالص ملي ارزش كالاها و خدماتي است كه در يك دوره توليد شده و شامل كالاهايي است كه در همان دوره براي جايگزيني كالاهاي سرمايه اي مستهلك شده اختصاص يافته است. و محصول خالص ملي ارزش كالاها و خدمات توليد شده « پس از كنار گذاشتن» كالاهايي است كه براي نگهداري دارايي كالاهاي سرمايه در حد آغاز دوره، لازم است.
* «درآمد قابل تصرف» (كه گاهي «درآمد شخص قابل تصرف» خوانده مي شود) معمولا ً به معناي درآمد شخصي پس از وضع ماليات بر درآمد اشخاص است.


توليد خانگي
در برآورد توليد ملي تنها فرآورده هايي به حساب آورده مي شوند كه از طريق بازار توزيع شده باشند. زيرا سنجش ارزش افزوده ي فرآورده هاي خانگي، چون غذاو لباس و اثاثه و تعميرات خانگي كه از سوي افراد براي مصرف شخصي توليد مي شود، دشوار است. نتيجه گاهي ناهنجاري هاي شگفت انگيز است. مثلا ً اگر مردي با سرايدار خود ازدواج كرده ديگر دستمزد نپردازد، هرچند سرايدار همچون گذشته به انجام وطيفه ي خود ادامه دهد، توليد درآمد و هزينه ي ملي كاهش خواهد داشت، زيرا خدمات سرايدار از اين پس از طريق بازار عرضه نشده به توليد خانگي مبدل گرديده است. در نروژ زماني ارزش خدمات زنان خانه‌‍دار نيز برآورده شده در حساب هاي ملي آن كشور گنجانيده مي شد.


اشتراک این مطلب در :

امنيت اقتصادي ، زمينه حمايت از توليد ملي

http://harfeakhar.com/_files/images/article/%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA%20%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C%20%D8%8C%20%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%87%20%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%AA%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%AF%20%D9%85%D9%84%DB%8C_thumb.jpg

نويسنده : مهندس آرش شاهين‏

امنيت اقتصادي از مباحث پراهميت و حساسي است كه بويژه پس از اجراي‏ سياست هاي نوين اقتصادي مورد توجه‏ قرار گرفته و درباره آن بحث و گفتگو شده‏ است.از ديدگاه عمومي،امنيت معمولا تنها از جنبه سياسي مطرح است و آن، بر قراري‏ ثباتي است كه فعاليت هاي سالم سياسي را امكان پذير سازد. شبيه اين وضع در اقتصاد نيز وجود دارد و آن وقتي است كه‏ سرمايه گذار عينا مشابه يك انسان، هويت‏ يابد و همانقدر كه انسان نياز به امنيت‏ دارد و بايد حركت هايي كه در زندگي مرتكب‏ مي‏ شود حفاظت شده باشد، سرمايه گذاري هايش هم به اقدام هاي‏ حفاظت شده نياز دارد و بايد از تهاجم‏ هاي‏ گوناگون مصون باشد.از اين رو، سرمايه گذار بايد اطمينان حاصل كند كه‏ قوانين و قواعدي براي حراست از سرمايه‏ هاي او وجود دارد و مسئولان‏ اقتصادي كشور نيز با تمام امكانات، سعي در اجراي آنها دارند.از اين ديد، وجود قانون يكي از ضرورت هاي برقراري‏ امنيت اقتصادي و يكي از پايه‏ ها و ستونهاي اصلي آن است، زيرا در روابط اقتصادي تا قانون مشخص و روشني‏ وجود نداشته باشد، امنيت اقتصادي‏ وجود خارجي نخواهد داشت.

http://madeiniran.persiangig.com/image/EdameyeMatLab.gif

  • ادامه مطلب

اشتراک این مطلب در :

http://harfeakhar.com/_files/images/article/%D8%AC%D9%87%D8%A7%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C%20111_thumb.jpg

نويسنده : اسماعيل نساجى زواره

ارزش كار

كار و تلاش رمز بقاي يك جامعه است. در سيره پيشوايان معصوم(ع) فعاليّت‏هاي اقتصادي افراد ارزش بالايي دارد. آن بزرگواران كارگران و توليد كنندگان را بسيار تشويق مي‏كردند سيره عملي پيامبر اكرم(ص) و امامان معصوم(ع) اين بوده است كه بار زندگي خود را شخصاً به دوش مي‏كشيدند و هيچ‏گاه براي تأمين ضروريات زندگي، خود را وابسته به ديگران نمي‏كردند، اين امر بيانگر نوع نگرش آن برگزيدگان به دنيا و رابطه آن با آخرت است و بر انديشه‏هاي انحرافي زهد مآبانه كه كار و توليد را با كمالات معنوي و مصالح اخروي در تضاد مي‏دانستند و يا افكار باطل ارباب مآبانه كه كار را وظيفه افراد پست و پايين جامعه مي‏دانستند، خط بطلان مي‏كشد.

  • ادامه مطلب

اشتراک این مطلب در :

اهداف نظام اقتصادي از ديدگاه حضرت امام خميني(ره)
بدون شك ديدگاه‏هاي اقتصادي امام خميني(ره) تا كنون كمتر مورد بررسي برخي متفكران و صاحب‏نظران اقتصادي كشور قرار گرفته است. اگرچه اين انديشه‏ها به گفته‏ي اغلب آن‏ها كاملاً ناب است اما بررسي دوباره‏ي انديشه‏هاي امام(ره) اقدامي است كه بايد مورد توجه جدي صاحب‏نظران اقتصادي قرار گيرد.
  • ادامه مطلب

اشتراک این مطلب در :

مصرف و مصرف‌گرايي از منظر اسلام و جامعه‌شناسي اقتصادي

چكيده

مصرف و مصرف‌گرايي مسأله‌اي چند بعدي است كه از جهات گوناگون قابل بررسي است و در هر جامعه‌اي متأثر از عوامل متعدد از جمله فرهنگ عمومي، هنجارها و ارزش‌هاي حاكم است. مصرف‌گرايي، اصالت دادن به مصرف و هدف قرار دادن رفاه و دارايي‌هاي مادي است. اسلام با تأكيد بر لزوم حفظ مال، تأمين نيازهاي زندگي، سرمايه‌گذاري اقتصادي، تأمين رفاه زندگي براي خود و افراد تحت تكفل با معيار رعايت اعتدال و ميانه‌روي، مسلمانان را به مصرف دعوت كرده و از هرگونه اسراف، تبذير و ... در مصرف منع كرده است. مصرف‌گرايي آثار متعدد و گوناگون اقتصادي، سياسي، رواني و به ويژه جامعه‌شناختي را در جامعه بر جا مي‌گذارد. از آثار جامعه‌شناختي مصرف‌گرايي مي‌توان به تبديل ثروت به مصرف، به ارزش و غلبه آن بر ديگر ارزش‌ها، نمايش ثروت، شكاف طبقاتي و نابرابري اجتماعي، احساس محروميت و ... نام برد. مقاله حاضر به روش اسنادي، تحليل محتوا و توصيفي و رويكرد جامعه‌شناختي بعد از تبيين آثار مصرف‌گرايي در جامعه، مصرف‌گرايي را از ديد آموزه‌هاي اسلامي بررسي مي‌كند و به اين نتيجه مي‌رسد كه مصرف به خودي خود پديده‌اي مذموم نيست و اسلام نيز مسلمانان را براي تأمين نيازهاي زندگي تشويق مي‌كند اما مصرف‌گرايي و هدف قرار دادن مصرف آثار منفي داشته، هم‌سو با مفاهيمي چون اسراف، تبذير و اتراف بوده و از ديد اسلام مذموم شمرده شده است.

واژگان كليدي: اسلام، مصرف، مصرف‌گرايي، جامعه‌شناختي اقتصادي، اسراف، تبذير، اتراف و مصرف‌كننده.

http://madeiniran.persiangig.com/image/EdameyeMatLab.gif

  • ادامه مطلب

اشتراک این مطلب در :

X